Ondertussen in Egypte

Weet je nog, dat je voor de TV zat en keek naar de revolutie in Egypte? En weet je nog hoe je daarna je twijfels had over hoe het verder af ging lopen? Makkelijk he, vanaf je bank thuis?

Of hoor je liever van de mensen in Egypte zelf wat er speelt? Oxfam Novib lanceerde vandaag de website Meanwhile in Egypt. Op deze site lees je bijdragen vanuit Egypte over actuele onderwerpen. De inhoud wordt dus bepaald door de Egyptenaren, niet door Oxfam. Verfrissend, niet?

Mmmmm……humus!

Een van mijn favoriete gerechten uit het Midden-Oosten is humus, kikkerwtenpasta die je eet met pitabrood. Dus toen we bij Oxfam Novib vierden dat ons veldkantoor in Jeruzalem is gedecentraliseerd, greep ik mijn kans, en maakte een grote bak humus voor mijn collega’s. Het recept kwam van UCP-collega Maaike:

Ingrediënten:

500-700 gram kikkererwten uit blik (gewoon te koop bij Albert Heijn)

knoflook

zout

citroen

komijn

tehina (sesampasta, te koop bij de Turkse/Marrokaanse winkel)

olijfolie

Ik heb de humus in de blender gemaakt, maar je kunt natuurlijk ook een staafmixer gebruiken.

 

To do: 

- Giet het vocht van de kikkererwten af en giet ze in een pan onder water. Laat ze zo’n vijf minuten doorkoken

Doe ze in een pan met water en laat even koken (5 min doorkoken ofzo).

- Giet de kikkerwten af en stop ze in de blender (of in een hoge kom als je een staafmixer gebruikt).

- Doe er een scheut water bij, zodat de kikkererwten half onder water staan. Gebruik niet te veel water, als het nodig is kun je er later altijd meer water bij doen.

- Doe 4 tot 6 eetlepels tehina in de kom (als je de smaak lekker vindt doe je er 6, anders minder).

- Flink wat zout erbij, een halve theelepel knoflook, een halve theelepel komijn, een scheutje olijfolie en het sap van een halve citroen.

- Zet de blender aan (niet vergeten om eerst de deksel erop te doen ) of mix het geheel met de staafmixer. Wacht tot alle kikkererwten fijn gemalen zijn en de humus een niet te dikke, niet te dunne pasta is geworden. Als de humus te dik is doe je er nog een scheut water doorheen.

- Afhankelijk van de smaak kun je meer komijn, meer citroen, meer tehina, meer zout of meer knoflook toevoegen.

 

Als je de humus in een afgesloten plastic bak stopt kan hij wel een paar dagen in de koelkast worden bewaard. Voeg eventueel een scheutje olijfolie toe.

 

Opdienen:

Schep de humus in een klein bordje of een schotel, niet te diep. Met een lepel schep je de humus in het bakje, en smeer je het uit met de onderkant van de lepel, zodat in het midden een heuveltje ontstaat, eromheen een geultje en de zijkanten weer lekker bol. In het geultje doe je een flinke scheut olijfolie, en je kunt er eventueel gedroogde munt overheen strooien,  wat komijn, en nog een paar kikkererwten als je die nog hebt.

A blog a day…..

2001. Ik zat op de School voor Journalistiek, in een computerruimte vol met iMacs en dacht alleen aan kranten, radio en TV. Internet dat was leuk, maar toch een beetje voor de hobby erbij. En dat was precies wat het werd: voor de hobby. Een klasgenoot had een “internetdagboek” en dat leek me ook wel wat. Mijn toenmalige geliefde, die net www.frietwagdbankje.com geopend, en na veel gezeur van mijn kant maakte hij ook voor mij zo’n “dagboek”  aan op nijntje.freax.net. Ik schreef over mijn verjaardag, mijn studie en mijn vriendje. Het aantal bezoekers was op twee handen te tellen, en reacties beperkten zich tot teksten als “Hee gast, het heet een internetDAGboek, dus wel elke dag schrijven, he?”

2004. Op “De Roze Wolk van Merijn”  deelde ik alles wat mooi en lelijk was. Alles wat me frustreerde, waar ik me over verwonderde, en wat me opviel ging op mijn blog. Met een tijdelijk uitstapje naar een BNN-weblog voor mijn stage in Jeruzalem, omdat ik daar makkelijker foto’s kon plaatsen.

2007. Kleine meisjes worden groot, en krijgen banen bij clubs waarbij alles wat je schrijft en doet flink onder de loep ligt. Niet omdat ze daar zo streng zijn, maar omdat je je bezig houdt met een onderwerp waar, zeg maar, nogal wat om te doen is. Zo ging de lol er snel vanaf en was “De Roze Wolk van Merijn” al gauw verleden tijd.

2011. Steeds vaker denk ik bij mezelf: daar zou ik eens over moeten bloggen! Of iemand vindt dat je een hilarische anekdote eens op het web zou moeten gooien, zoals die keer dat ik van een boot af donderde, rechtstreeks het Hollandsch Diep in. En ja, dat doe ik toch het liefst op mijn eigen stekkie.

Daarom dit blog. Voor alles dat ik leuk vind, of minder leuk. En om er lekker in te komen, beloof ik de komende maand elke dag een stukje te schrijven. Eens kijken of dat me gaat lukken!